Handel ludźmi


Handel ludźmi

Handel ludźmi jest to poważne przestępstwo rażąco naruszające podstawowe prawa człowieka. W polskim prawie definiowane jest jako: werbowanie, transport, dostarczanie, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osoby z zastosowaniem:

1. przemocy lub groźby bezprawnej,
2. uprowadzenia,
3. podstępu,
4. wprowadzenie w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania,
5. nadużycia stosunku zależności, wykorzystania krytycznego położenia lub stanu bezradności,
6. udzielenia albo przyjęcia korzyści majątkowej albo jej obietnicy osobie sprawującej opiekę lub nadzór nad inna osobą.

w celu jej wykorzystania, nawet za jej zgodą w szczególności w prostytucji, pornografii lub innych formach seksualnego wykorzystania, w pracy lub usługach o charakterze przymusowym, w żebractwie, w niewolnictwie lub innych formach wykorzystania poniżających godność człowieka albo w celu pozyskania komórek, tkanek lub narządów wbrew przepisom ustawy. Jeżeli zachowanie sprawcy dotyczy małoletniego, stanowi ono handel ludźmi, nawet gdy nie zostały użyte metody lub środki wymienione w punktach 1-6.
O zaistnieniu handlu ludźmi wiedzą sprawcy i ofiary – choć te ostatnie często dowiadują się po fakcie. Tak więc osoba, która jest najczęściej jedynym i najważniejszym świadkiem przestępstwa, bardzo często milczy z powodu niewiedzy, wstydu czy strachu.

Kiedy ofiara jest uwięziona i nie ma możliwości poinformowania bliskich, ani policji, nie ma możliwości ucieczki, bądź uniemożliwia jej to zależność materialna lub psychologiczna wówczas jej sytuację może zmienić tylko interwencja osób trzecich. Dlatego też zaistnienie przypadku handlu ludźmi musimy często dedukować i wnioskować ze strzępków informacji.

W Polsce, zgodnie z art. 189a kodeksu karnego
§ 1 Kto dopuszcza się handlu ludźmi, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.
§ 2 Kto czyni przygotowania do popełnienia przestępstwa określonego w § 1, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Co powinno nas zaniepokoić?

1. Pojawia się ktoś, kto proponuje:

• pracę na czarno,
• wyjazd w „atrakcyjne miejsce”,
• atrakcyjna pracę wyłącznie dla kobiet,
• pracę w której nie wymaga się znajomości języka, kwalifikacji itp.,
• wyjazd w terminie uniemożliwiającym przemyślenie czy rozważenie danej propozycji,
• ułatwienie zdobycia dokumentów (np. paszportu), przekroczenia granicy,
• pokrycie wszystkich kosztów związanych z wyjazdem (przejazd, zakwaterowanie, dokumenty, wyżywienie) na poczet przyszłych zarobków.

2. Po wyjeździe do pracy za granicą osoba:

• przestaje się kontaktować,
• kontaktuje się ale mówi bardzo krótko, rozmowy są często przerywane, nie chce podać adresu/telefonu, w trakcie rozmowy zawsze ktoś jest obok, mówi jakby była pod wpływem środków odurzających.

3. Zaginęła osoba która:

• planowała wcześniej wyjazd za granicę (np. do pracy),
• potrzebowała pieniędzy,
• z domu zniknął paszport,
• nawiązała nowe znajomości przez Internet lub znalazła ogłoszenie o pracy (np. w gazecie, Internecie, od znajomego/znajomej).

4. Po powrocie ofiara najczęściej:

• jest bez pieniędzy, bagażu,
• nie chce opowiadać o wyjeździe,
• unika kontaktów z ludźmi, nawet bliskimi,
• jest w złej kondycji psychicznej (depresja, używki, myśli samobójcze),
• trudno jej wrócić do pracy/ szkoły,
• nie odbiera telefonów, boi się wyjść z domu, boi się podróżować.

W seks biznesie – na drodze, ulicy, w agencji/klubie:

• osoby maja ślady pobicia,
• boją się,
• nie zarabiają (chociaż pracują),
• nie mają przy sobie dokumentów,
• nie maja możliwości swobodnego poruszania się i kontaktowania ze „światem zewnętrznym”,
• rozmawiają z osobami z zewnątrz wyłącznie w obecności sutenera lub koleżanek,
• nie wolno im odmawiać klientom oni ich żądaniom,
• są dyspozycyjne non stop, także chore i będące w ciąży,
• w razie kontroli wszystkie mają przy sobie tę samą kwotę pieniędzy.

Linki do stron internetowych:

https://udsc.gov.pl/ - Urząd do Spraw cudzoziemców

http://fdn.pl/ - Fundacja Dzieci Niczyje

http://www.hfhr.pl/ - Helsińska Fundacja Praw Człowieka

http://www.handelludzmi.eu/ - Portal o przeciwdziałaniu handlowi ludźmi

http://www.osce.org/odihr - Organizacja zagraniczna i międzynarodowa: Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), OSCE Organization for Security and Co-operation in Europe Office for Democratic Institutions and Human Rights

http://www.legislationline.org/ - OSCE ODIHR – Baza aktów prawnych dot. handlu ludźmi

http://www.iom.int/ - Międzynarodowa Organizacja do Spraw Migracji, International Organisation for Migration (IOM)

http://www.unodc.org/unodc/ - Biuro Narodów Zjednoczonych do Spraw Narkotyków i Przestępczości, United Nations Office on Drugs and Crime

http://www.ilo.org/global/lang--en/index.htm - Międzynarodowa Organizacja Pracy, International Labour Organisation (ILO)

http://www.kok-gegen-menschenhandel.de/startseite/ - Narodowe Centrum Koordynacyjne przeciwko Handlowi Ludźmi i Przemocy wobec Kobiet Migrujących, Bundesweiter Koordinierungskreis gegen Frauenhandel und gewalt an Frauen im Migrationsprozess e.V.

NUMERY TELEFONÓW DO INTYTUCJI ZAJMUJĄCYCH SIĘ PRZECIWDZIAŁANIEM HANDLOWI LUDŹMI I OSOBOM POKRZYWDZONYM

1. Fundacja Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu „La Strada”
skrytka pocztowa 5, 00-956 Warszawa 10, Polska
prezeska Irena Dawid – Olczyk
telefon zaufania: +48 22 628 99 99
tel./fax.: +48 22 622 19 58
tel. kom. +48 601 814 902, e-mail: strada@strada.org.pl
http://www.strada.org.pl/

2. Fundacja Pomocy Pokrzywdzonym VICTIM
45-061 Opole, ul. Katowicka 55
tel. +48 783 055 605, e-mail: fundacja.victim@gmail.com
http://victim.org.pl/

3. Stowarzyszenie PoMoc dla Kobiet i Dzieci
ul. Zygmunta Krasińskiego 21, 40-019 Katowice
tel. 32 255 38 69, fax. 32 739 00 22, e-mail: biuro@Po-Moc.pl
http://www.po-moc.pl/

4. Opolski Urząd Wojewódzki, Wydział Polityki Społecznej i Zdrowia
Wacław Krawczuk
tel. 77 45 24 310

5. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Departament Analiz i Polityki Migracyjnej, Wydział ds. Europeistyki Sieci Migracyjnej i Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi
a) Radca Ministra – Wirginia Prejs – Idczak
tel. +48 22 515 22 08, fax. +48 22 515 22 12,
e-mail: wirginia.prejs-idczak@mswia.gov.pl
b) Radca Ministra – Monika Kobylińska
e-mail: monika.kobylinska@mswia.gov.pl
c) Radca Ministra – Monika Żylerska
tel. + 48 22 515 23 08, e-mail: monika.zylerska@mswia.gov.pl
https://www.mswia.gov.pl/pl/bezpieczenstwo/przeciwdzialanie-handl/11668,Przeciwdzialanie-handlowi-ludzmi.html

6. Departament Pomocy i Integracji Społecznej, Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
ul. Nowogrodzka 1/3/5, 00-513 Warszawa
tel. 22 66 11 277, fax. 22 66 11 276, e-mail: Sekretariat.dps@mrpips.gov.pl

7. Krajowe Centrum Interwencyjno – Konsultacyjne (KCiK)
tel. +48 22 628 01 20, e-mail: info@kcik.pl
http://www.kcik.pl/

8. Zarząd Operacyjno – Śledczy KG SG w Warszawie
mjr SG Tomasz Nowak
tel. 22 500 49 22, tel. kom. 721 961 499, e-mail: tomasz.nowak1@strazgraniczna.pl
http://www.strazgraniczna.pl/

9. ITAKA Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych
skrytka pocztowa 127, 00-958 Warszawa 66
Linia wsparcia czynna: poniedziałek – piątek w godzinach 8.00 – 21.00
sobota – niedziela w godzinach 9.00 – 15.00
Numery linii wsparcia
tel. +48 22 654 70 70 - z telefonów stacjonarnych w Polsce
+48 22 654 70 70 - gdy dzwonisz z zagranicy, jeśli dzwonisz z telefonu komórkowego Telefon 116 000 - w sprawie zaginionego dziecka i nastolatka
116 000 – telefon alarmujący o zaginięciu dziecka lub nieletniego działa 7 dni w tygodniu. Można się do nas dodzwonić z terenu całego kraju: z każdej komórki i każdego telefonu stacjonarnego
e-mail: biuro@zaginieni.pl
http://www.zaginieni.pl/

przejdź do góry...

Ośrodek Pomocy Społecznej w Dąbrowie. ul. Powstańców Śl. 2, 49-120 Dąbrowa tel./fax (77) 464 17 78

Korzystając z serwisu akceptujesz zasady wykorzystania plików cookies. więcej informacji